Avonturen maken in Albanië
19-04-2026 t/m 05-05-2026 // Albanië
Meteen toen we thuis kwamen riep ik het uit. Ik ga een blog schrijven over onze vakantie in Albanië! En toch... deed ik het niet. Iets met een dagelijks leven wat alle aandacht vroeg. En zo zijn we inmiddels alweer ruim een half jaar verder. Eigenlijk jammer, want wat toen zo vers in mijn geheugen zat, zit nu een beetje verder weg. Maar dan zijn daar gelukkig de foto's die mij weer helemaal terug brengen. En zo besloot ik tijdens het maken van ons album om alsnog een blog te maken van deze fantastische vakantie. Want eigenlijk het enige nadeel van dit land wat mij betreft? Dat ik echt denk dat het een kwestie van tijd is voordat het "ontdekt" wordt. Want wát een heerlijke vakantie hadden wij hier! In een nu nog relatief rustig, prachtig en mega afwisselend land met de meest trotse bevolking!
We hadden 17 dagen (dankjewel bevrijdingsdag voor het verlengen van onze meivakantie) en maakten hierin de volgende rondreis:
Tirana → Shkodër → Theth → Berat → Gjirokastër → Ksamil → Vlorë → Tirana.
Maar hoe schrijf je een reisblog, zonder te vervallen in de verhalen zoals onze kinderen ze schrijven (en toen ...., en toen..., en toen...). Laten we beginnen bij het begin. Of nou ja, laten we het echte begin even skippen. Dat bestond namelijk uit een verschrikkelijke poging onze vlucht te halen op Charleroi, waar ongeveer alles tegen zat wat tegen kon zitten en ik minstens 10 jaar ouder werd.
Misschien overweeg je zelf ook om naar Albanië te gaan en ben je benieuwd naar onze reis. Of vind je het gewoon leuk om over onze vakantie-avonturen te lezen. Ik zal dit een stukje beschrijven en verder de foto's het verhaal laten vertellen. Ben je vooral benieuwd naar onze algemene indruk van dit land? Scroll dan even naar beneden!
Shkodër - 19 t/m 21 april
Gelukkig ging de vlucht naar Tirana op zich goed, net als het ophalen van onze huurauto. En toen kon ons avontuur beginnen! Dat begon vooral op de weg, waar de rijstijl toch iets verschilt van wat we in Nederland gewend zijn. Gelukkig kan je dat aan manlief wel overlaten en kwamen we (na een dutje van 3 kids op de achterbank) aan in Shkoder. Onze eerste echte ervaring met Albanië begon met een kennismaking met de Albanese keuken. We gingen naar een restaurant dat werd aangeraden door de eigenaar van het appartement waar we verbleven. En naast dat dit ongelooflijk (letterlijk, als in niet bijna niet te geloven) goedkoop was, was het ook nog eens heerlijk! In Shkoder gingen we naar Rozafa Castle, waardoor we ook konden genieten van de mooie uitzichten. We maakten ook een boottocht over het meer van Shkoder en genoten van het zonnetje dat op het laatste moment toch nog doorbrak.
Theth - 21 t/m 24 april
Op een mega regenachtige dag reden we door naar Theth. Deze route staat bekend als één van de mooiste autoroutes in Albanië. Dat lazen we tenminste, want wat we onderweg vooral zagen was mist, regen en sneeuw. Ik was eerlijk gezegd een beetje bezorgd om deze route, omdat de meningen over de veiligheid hiervan nogal verschilden én we deze weersomstandigheden hadden. Maar met een chauffeur die hier zijn hand niet voor omdraait viel dat eigenlijk alles mee. En zo bevonden we ons ineens in een prachtig gebergte. We bleven hier wat langer dan je meestal in de routes ziet, omdat we nu eenmaal groot fan zijn van de bergen. Uiteindelijk was dit ook fijn omdat het weer best onzeker was en we daardoor wat flexibeler waren. De eerste dag wandelden we vanuit het dorp naar de Grunas waterval. Prima te doen met kinderen, met alleen halverwege een flink stukje klimmen naar de waterval. De tweede dag wandelden we naar de "Blue eye of Theth", een iets uitdagendere wandeling maar absoluut prachtig en de moeite waard! We maakten ook kennis met een soort Albanese kaasfondue, die de kids daarna het liefst elke avond aten maar toch echt het allerlekkerst is na een flinke wandeling.
Berat - 24 t/m 26 april
Ons verblijf in Berat was echt bi-zar. Een gigantisch appartement met een mega dakterras, inclusief ontbijt verzorgd door een hele lieve familie die onder dit appartement woonde. Een tip dus, Georgemishel Guest House. Berat is prachtig gelegen en ook gewoon heel leuk om eens doorheen te lopen en alle witte huisjes te bewonderen terwijl je langs de Osum rivier loopt. Er zijn best wat toeristenwinkels, maar dat is niet helemaal ons ding. Wel bezochten we het kasteel van Berat, waar het helaas wel net iets te druk was en het wel nationale-middelbare-schoolreisjes-dag leek te zijn. Daardoor wordt de plek natuurlijk niet ineens minder mooi, maar zijn wij wel iets sneller geneigd om weer de rust op te zoeken in een poging complete overprikkeling te voorkomen.
Gjirokastër - 26 t/m 28 april
Op weg naar Gjirokastër wilden we even een tussenstop maken. Gewoon via Google Maps kwamen we terecht bij het Ali Pasha Aquaduct bij Bënçë en wát een plek was dat. We zouden hier even lunchen, maar bleven er uiteindelijk een hele tijd hangen omdat het er zo prachtig was. Bovendien waren we er helemaal alleen en was het er superstil, daar houden we van! In Gjirokastër zelf bezochten we opnieuw het kasteel. Hoewel opnieuw prachtig en vooral ook heel mooi gelegen, waren de kinderen hier wel een beetje kasteel-moe. Ook het feit dat hun ouders het een goed idee vonden om in de warmte een steil stuk te klimmen naar het (tweede) Ali Pasha viaduct werd niet echt gewaardeerd. Maar hoe bijzonder is het om een paar stappen buiten het centrum de drukte te kunnen ontvluchten en ineens midden in deze prachtige natuur te staan!
Ksamil - 28 april t/m 1 mei
Tijd om richting de kust te gaan! Een heel ander stukje Albanië. Met super mooie routes om met de auto te rijden, vooral als je geen drie ruziënde kids (waarvan er één bij de minste bocht wagenziek wordt) op de achterbank hebt zitten. Nog voordat we bij het appartement waren hadden we onze eerste strandmiddag er al op zitten. Nu zijn wij niet per se strandmensen, dus de volgende dag besloten we de hele dag een boot te huren. Geen woorden kunnen deze dag omschrijven. Met ons gezin varen, af en toe stil liggen en bij iedere stop wat eten tevoorschijn toveren, zwemmen vanaf de boot en (goed insmeren en) genieten van de zon. Een dag die een gouden randje kreeg doordat we met zijn allen nagenoten tijdens een diner met uitzicht op de zonsondergang.
Vlore - 1 t/m 3 mei
Richting Vlore was het plan om opnieuw ergens te stoppen om te lunchen. We vonden opnieuw een mooie plek via Google Maps. Dat je daar zo ongeveer wegwaaide, had Google er natuurlijk niet bij verteld. Vlore zelf voelde wat moderner en luxer dan de plekken waar we eerder waren. Niet per se waar je ons gelukkig mee maakt. Dus gingen deze eigenwijze mensen weer, via het St. Mary's Monastery, richting het minder drukke "Dalan Beach". Daar kon je na een stukje onverharde weg zo (als je graag wilde) met de auto het strand op rijden! Persoonlijk vond ik het beklimmen van deze rotsen wel een beetje spannend (niet voor mezelf, wel voor de kinderen), maar jeetje wat een adembenemende plek opnieuw!
Tirana - 3 t/m 5 mei
De laatste dagen in Tirana besloot ik mijn camera niet mee te nemen. Er is zeker genoeg te zien en te doen in deze stad als citytrip. We waren hier één hele dag en dat was wat ons betreft genoeg om eens kennis te maken met deze levendige stad. Er is absoluut genoeg te zien en te doen om er langer te blijven, maar na een vakantie vol hoogtepunten was dit vooral een leuke afsluiting. De terugreis verliep een stuk soepeler en toen we (wonder boven wonder) onze auto weer in goede staat terugvonden op de parking die we nooit opnieuw zouden boeken konden we met een vol hart weer naar huis.
Eindoordeel
Eigenlijk is deze vakantie niet in één blog te beschrijven. Wil je dus meer weten omdat je nieuwsgierig bent geworden of specifieke tips wil? Dan mag je me altijd een berichtje sturen! Wij zijn in ieder geval ongelooflijk enthousiast over deze vakantie. Waarom? Voor het geval het nog niet duidelijk was, hier komt het:
- Afwisseling: Albanië is helemaal niet heel groot, maar ontzettend afwisselend. We liepen door de sneeuw en in onze hoogzomer kleren. Zwommen in de zee en wandelden door de hoge bergen. Liepen door de oude dorpjes en langs een heuse boulevard. Stonden het ene moment bovenop een kasteel om een paar stappen verder over een aquaduct te lopen. Kwamen op de drukste plekken én plekken waar we alleen op de wereld leken.
- Vriendelijkheid: Waar ik vanwege eerdere reiservaringen (o.a. naar India en Marokko) altijd een beetje wantrouwend ben (sorry!), moest ik eigenlijk gewoon even wennen aan de vriendelijkheid van deze mensen. Keer op keer lieten zij zien dat zij écht behulpzaam waren. Enorm trots op hun land. Altijd bereid om hierover te vertellen. En ja, zonder verdere verwachtingen. Ze hebben ons niet één keer teleurgesteld.
- Keuken: Met onze goede bedoelingen boekten we vooraf ook een aantal appartementen tussendoor, zodat we af en toe zelf konden koken. Uit eten met 3 jonge kinderen is zowel voor de portemonnee als voor de overprikkeling nou eenmaal niet altijd ideaal. Uiteindelijk deden we dit om precies te zijn twee hele keren. Het eten was veel te lekker én betaalbaar en de kinderen genoten hier volop van mee. We wisselden wat meer traditioneel Albanees wel af met een meer Italiaanse keuken, daar moeten we eerlijk in zijn. Maar, met uitzondering van de ene keer dat we een complete kip inclusief nek en kop voorgeschoteld kregen, werden we positief verrast!
- Weer: Ook dit was heel afwisselend, met veel koudere temperaturen in het noorden dan in het zuiden. De meivakantie was (gemiddeld gezien) perfect. We kunnen ons voorstellen dat het in de zomer op sommige plekken te warm wordt. Nu was het in een groot gedeelte van het land écht zomers. Maar dat is natuurlijk ook persoonlijk, want wij kiezen nou eenmaal liever voor weer waarin je nog prima actief kunt doen.
- Sfeer: Moeilijk te omschrijven, maar het land heeft gewoon een fijne sfeer. Waarschijnlijk door een combinatie van de mensen, het weer en (voor ons) telkens de mogelijkheid om ook de rust en natuur op te zoeken.
- Budget: Oké, zeker niet het eerste punt. Maar toch best lekker vakantie vieren als het allemaal nog zo betaalbaar is. Uit eten met ons gezin lukte meestal voor 30-40 euro. Geen bijzonder diner, gewoon een hoofdgerecht en drinken. Zelfs als we wél een toetje namen en uitgebreider aten kwamen we niet boven de 70 euro uit. Ook het verblijf was telkens betaalbaar, met Tirana (niet verrassend) als meest prijzige plek. Ontbijt was zelfs regelmatig inbegrepen en telkens verrassend uitgebreid.
En mochten jullie twijfelen... Ik was er ook bij!






